لحظه جایی برای گفتن

شاید بزرگ ترین توجیه حضورتتجربه باشدتجربه ای که هیچگاه به کار نمی آید!هیچگاهچقدر زمخت بودی که تنها تجربه می توان خواندت.الان آزادیالان راحتی چقدر به رهایی نزدیک شده ای؟!چقدر به ایده آلهایت که زمختت می کرد حالا پایبندی؟چقد ارزشهایی که دیروز برایش تداوم (شاید بتوان ناب ترین ایحاد هارا برایش انتخاب کرد) به هم زده ای امروز برایت ارزشمند است؟چقدر دلایلی که دیروز برایشان زمخت شدی و باعث شد بهترین روزهایت را تنها درخاطرت مرور کنی نمی دانم شاید هم فراموششان کرده ای برایت ارزشمند هست هنوز؟راستی 10سال دیگر هم برسر چه بپوشم چگونه باشم هایت می مانی؟! ی لحظه جایی برای گفتن ...

قاعده دارد

اگر دیواری را برداری زیاد اعتباری نیست كه سقف را با ستون های خود تجویزت نگه داری!

دنیا همه اش قاعده است،

اصول دارد

نمی توانی كه اصول را تغییر دهی

اینها قاعده بازیست،

بطن ذات ما براساس اینهاست،

نمی توان خدا وخرما رو با هم خواست،

نمی شود ناحقی كرد و حق را خواست،

نمی شود بی حدود باشی و انتظار حضور را داشته باشی،

نمی شود

ما رستگاریمان در حفظ اصول است،

لحظه جایی برای گفتن ...

یه نگاه به آینه میکنی... پوستت رو لمس میکنی، به فکر مراقبت از زیباییت هستی

هوا سرد میشه، مواظب هستی سرما نخوری، مریض نشی...

حرف پیشگیری از سرطانه.. دنبال راه های پیشگیری میگردی

و....

..اما چی میشه که یادت میره روحت مریض شده..اصلا حواست نیس... انگار که نه انگار عادت به روزمرگی و بیهوده زیستن شاید از هر بلایی بدتره...

لحظه جایی برای گفتن ...

من به حلزونهای تراریومم هم علاقه دارم،

شاید كمی عجیب باشد،

اما نمی دانی چه لذتی دارد وقتی بزرگ شدنشان را می بینی

وقتی حركت بی صدا وآرامشان را می بینی

زندگی هنوز قشنگیاشو داره،

حالا وقتی بخوای دو دوتا 4تا كنی

باید حلزون كش، وكلیر و... بریزی تا بمیرن

چونكه گیاه می خورن و...

ولی وقتی با دوربین گوشی روش زوم میكنی تازه بهشون پی می بری چقد اینا جذاب هستن،

چقد قشنگن

خیلی خوبه این روزها...

لحظه جایی برای گفتن ...

بجان خودت واین ماه

بجان شکوفه های زود هنگام اسفند

به جان هرجه که مرا بوجد می آورد.

به جان خاطراتمان

مگر خاطرات جان دارند که من به جانشان قسم می خورم؟

به جان خیال تو!

هرچیزی که تاثیر میگذارد زنده است

جان دارد

حضور دارد

لحظه جایی برای گفتن ...

بهش فکر کن ،گاهی می بینی بچه های کوچیک برای یه آبنبات، یه بسنتی یه اسباب بازی و... اینقدر گریه میکنن که به هق هق میفته... اون وقت هم دلت میسوزه هم افسوس میخوری ...

تا حالا بهش فکر کردی که که چقدر از دل شکستن ها و گریه های ما پیش خدا ، همون گریه های کودکانه برای بستنی و آبنباته...

لحظه جایی برای گفتن ...

سلام دلپذیر

وعده مان بماند فصل گندم

بگذار ملخ ها سبب ندیدن شوند،

دهقانان عجب می نالند!!!

ظاهرا ملخ تخم تمام گندم هایشان را خورده

وامسال فصل گندم ندارند،

اینبار را می اندازیم گردن ملخ ها

تا سال دیگر خدا بزرگ است،

خدارا شكر در دوره تحریمها بهانه ارزان شده است.

همیشه می گیرم،

می گیری

لحظه جایی برای گفتن ...

باید شكر كرد

امروز نمك گیر شوری پنیر شدم

وبیاتی سنگك چیزی از اعتبارش كم نكرد

لحظه جایی برای گفتن ...

تعهد چیزی خوبیست،

اعتماد متاعیست گزاف

ثبات هم كه گل سرسبد،

برخلاف تمام آنچه كه دیده اید

چنان بر چهارچوبها ایمان دارم كه گاهی دچار تربیع می شوم حتی افزونتراز تثلیث مسیح!

ونبود این

و نبود من

لحظه جایی برای گفتن ...

باید سلام کنم.

یا دست کم پرهیز نکنم از رویی گشاده

آری باید هر طوری می توان تنشهای احتمالی را پیشا پیش در نطفه خفه کرد تابتوان با خیال راحت تمرکز کرد روی پروژه تو

رو هدفی

روی ایده آلی

روی ساخت شعری و...

آری باید لبخند زد وسپس بخزی یا بهتر بگویم غرق شوی در احوالات وخیالات خودت

نهایت از روی تقویم روزهای لبخند زندن تصنعی را درآورد.

اما خنده های واقعی را هم باد بگذاری وقتی که به آن درون ها ی خودم، خودت می رسی.

لحظه جایی برای گفتن ...